Van Marmaris naar Rhodos en los op CherSOAsos

Hallo Allemaal,

Het waren drie bijzondere weken. Jullie kunnen het vast wel soms duurt een dag een week en soms een week een dag. Dit laatste was bij mij het geval. De afgelopen weken heb ik veel meegemaakt, nieuwe en oude bekenden gezichten gezien en veel gereisd. Maar wanneer ik terug kijk op mijn laatste dagen in Marmaris, mijn dag op Rhodos en het bezoek aan Annika op Kreta kan ik terug kijken op een geweldige afsluiting van mijn tijd als reisleider in Turkije.

Laten we beginnen met mijn laatste dagen in Marmaris. Deze stonden hoofdzakelijk in het teken van bruin worden, dronken zijn en leuke dingen doen. Bij laatste dagen hoort natuurlijk ook afscheid nemen. Afscheid nemen van barstreet, het barpersoneel, daar gemaakte vrienden, maar het zijn voornamelijk mijn collega's die ik ga missen. Zowel mijn collega's maar ook de situatie zal ik niet snel vergeten. In Zweden had ik vier vrouwelijke huisgenoten, in Turkije had ik elf collega's, alle elf overigens vrouwelijk. Natuurlijk mijn vijf directe collega's waar ik twee maanden lief en leed mee heb gedeeld. Sanne, Sandra, Swen, Lotte en Annelies. Maar ook Nienke, Rianne en Carlijn die altijd hielpen de kroegentocht om te toveren tot een groot feest zal ik missen. Verder nog de dames op kantoor Wendy, Leonie en Sabrina. Sorry voor al de overlast en bedankt voor de koffie. Dames zal jullie missen.
Natuurlijk zijn er ook dingen die ik zeker niet zal missen in Turkije. Mijn kamer bijvoorbeeld. Achteraf gezien was het hier toch wel erg warm, logisch dat ik iedere ochtend zwetend wakker werd. Hetgeen waar ik met plezier afstand van heb gedaan, misschien kunnen jullie dit wel raden, de NOOD telefoon. Dit onding gaat altijd af op de momenten dat je liever niet hebt dat ie afgaat. 'S nachts of tijdens de kroegentocht. Ben zo blij dat ik hiervan af ben, misschien is dat ook wel de reden dat ik al een week zonder mobiel, dus onbereikbaar rondloop. Maar genoeg over afscheid nemen, ik heb genoeg leuke dingen meegemaakt in mijn laatste dagen.

De dag raften bijvoorbeeld. Samen met de GOGO-house DJ Big Bass Bom, hij draaide op al onze activiteiten, hebben wij geprobeerd de Dalaman rivier te bedwingen. Bewapend met roeiboot, zwemvest en een peddel hebben wij een geweldige tocht afgelegd. Gelukkig voor ons deden wij dit niet alleen. Het is een all-inclusive dag die wij vanuit GOGO aanbieden. 'S ochtends werden we rond 7 uur opgehaald, toen ik het busje instapte had ik alweer spijt van al die wodka red bull de vorige avond en de twee uur slaap die toch wat weinig bleek. Al met al een top dag gehad de boot die wij deelden met 5 andere Nederlanders en een te gekke Turkse gids is meerdere keren omgeslagen, wat vanzelfsprekend tot sommige hachelijke momenten leiden.

Verder nog een avond gebarbequed met de Turkse mannen van kantoor. Heerlijk een avond weg van barstreet, wat biertjes, sla, brood en een stuk vlees, muziekje op de achtergrond. Meestal heb je niet meer nodig voor een geslaagde avond.

De avond die mij wellicht het meest zal bijblijven is mijn laatste avond. Mijn spulletjes zijn inmiddels allemaal ingepakt en ik ben klaar voor mijn laatste avond. Iedereen die met ons zijn laatste avond doorbrengt mag een thema uitkiezen. In een dronken bui schijn ik een keer te hebben geroepen dat ik in 'de legging' (Deze legging heb ik altijd aan in combinatie met een paars topje en pruik. Iedere vrijdag met de Dutchnight treed ik dan op als fitness instructeur bij het nummer Call on Me van Eric Prydze en geef ik een showtje weg) van de Dutch Night ook wel aan zal doen met een avondje stappen. Toen heb ik maar besloten om voor de Proud to be Fout avond te gaan. Gekleed in oranje legging en bijpassend oranje shirt heb ik samen met de meiden barstreet onveilig gemaakt. De meiden waren ook top verkleed. Een te kort broekje met daarboven een wit t-shirt met de tekst "Wij zijn GOGO" - "Dave is de beste". Als afscheidscadeau kreeg ik een GOGO vlag die ik die avond door iedereen waar we mee omgingen liet vol schrijven. De bovenstaande ingrediënten leiden tot een hilarische avond die tot laat doorging. Normaal gesproken heb ik geen probleem met 5 uur. Maar vandaag moest ik 2 uur later de boot pakken naar Rhodos.

En dan na een korte boottocht van welgeteld een uurtje ben je op het Griekse eiland Rhodos. Wat ga je doen als je krap 24 uur vrij te besteden hebt op een eiland waar je de afgelopen twee zomers ook hebt verbleven? Allereerst had ik het geluk dat Natasha haar vakantie zo had gepland dat ik haar op Rhodos kon treffen. Dus met deze oud collega van de Orangespot lekker op het strand gehangen, Corona drinken, hapje eten bij het Australische restaurant Jack's en 's avonds natuurlijk barstreet onveilig maken. Ik had het een en ander vernomen maar wilden het toch met eigen ogen aanschouwen. De Orangespot, het Nederlandse feestcafé van Rhodos is verkocht en inmiddels omgetoverd tot waar sekspaleis. Ik moet toegeven dat het flink is veranderd in positieve zin dan. Ik wilde natuurlijk maar al te graag even binnen kijken en zo geschieden. Niet te geloven toen ik binnenkwam; geen stinkende vloer, slechte muziekinstallatie en goedkope drank. Maar 20 bloedmooie vrouwen die al hun aandacht maar aan een iemand besteden, was ik nu net even die gelukkige. Flink gelachen natuurlijk, maar snel verder gegaan op zoek naar oude bekenden van vorig jaar. Deze liepen er gelukkig genoeg, dus weer een gezellige avond gehad en voor ik het wist was het alweer tijd om richting de haven te gaan.

Aldaar zal ik de dag ferry pakken naar Iraklion, Kreta. De boot was op zich prima, mijn plek ook, had een bankje weten te veroveren en dat ligt altijd beter dan de grond. Helaas verliep de reis minder prettig. Normaal gesproken zou de bootreis 12 uur in beslag nemen, maar vanwege de hoge golven liepen we ruim 4 uur vertraging op. Dus na ruim 16 uur op een boot was ik blij dat Annika mij in de haven stond op te wachten. In haar gehuurde cabrio stond ze als een ware Gooische dame op me te wachten. De dagen dat ik op Kreta was zijn super snel gegaan. 'S avonds lekker uit eten, samen of met haar collega's op stap tot vroeg in de ochtend, overdag uit kateren van de avond ervoor en veel tijd op het strand doorgebracht. Ook zijn we een dag naar Chrissi eiland geweest. Een onbewoond eiland met te blauw water en prachtige stranden. Ik denk dat de foto's genoeg zeggen. Deze heerlijke dag was een mooi voorproefje op Australië.

Mijn dagen op Kreta zijn echt omgevlogen. Maar het was heerlijk om wat extra tijd met Annika te besteden. Annika haar baas had inmiddels twee vliegtickets voor ons geregeld. Speciaal op vrijdag zodat wij beide nog net als afsluiter van het outdoor festival seizoen Mystryland konden meepakken. Ook dit was weer een geweldige dag met aansluitend ook nog de Niedorper kermis.

Nu 2 weken uitrusten voor alweer het volgende avontuur. Mijn backpack avontuur door Australië, Nieuw-Zeeland en Azië. Echt veel over mijn plannen kan ik nog niet vertellen, want deze plannen zijn er gewoonweg nog niet. Van een goede vriendin heb ik te horen gekregen dat het beter is om het allemaal op je af te laten komen. Ik heb een aantal vliegtickets geregeld en verder zie ik het allemaal wel. Mijn rugzak moet voor 15 september worden ingepakt want op 15 september om 7.20 vertrekt mijn vlucht richting Sydney.

Ik ga jullie weer proberen de komende maanden op de hoogte te houden van mijn avonturen Down Under. Maar onthoud goed dat ik maar al te graag van jullie avonturen hier in Nederland en omstreken op de hoogte wordt gehouden. Ik zie jullie reacties en mails dan ook met plezier tegemoet.

Ik ga jullie missen.

Dikke kus,

Kauf