Backpacken is verslavend

Lieve allemaal,

Ik weet het zeker backpacken kan wel degelijk verslavend zijn. Jullie weten als geen ander dat ik van een biertje en sigaretje houd. Ik ga regelmatig naar het casino, verder ben ik bijna verslaafd aan voetbal. Iedere sport volg ik eigenlijk graag. Geld is tevens een grote hobby van mij. Hoewel vrouwen geen hobby kunnen zijn, vind ik het geweldig om er naar te 'kijken'. Nu ik inmiddels alweer ruim 2 1/2 maand door Australie reis en mijn backpack overstroomd van verhalen en ervaringen, moet ik echt gaan oppassen. De vrijheid, de mensen, het weer, ik kan er eigenlijk niet meet omheen. Ik heb een nieuwe verslaving te pakken. En als ik heel eerlijk ben, deze verslaving voelt heerlijk.
Het is geweldig om steeds nieuwe plaatsen te bezoeken. Hoe leuk het ook klinkt om ergens een leventje op te bouwen en mensen beter te leren kennen. Als je ergens maar een dag of 2 bent moet je er alles uit halen. Mensen leren kennen, tripjes maken, lekker eten en dit alles afsluiten met een leuke en gezellige avond. Bevalt het na deze 2 dagen nog steeds boek je gewoon een dag of wat bij. Valt het weer of de mensen tegen reis je weer verder. Een ander pluspunt van backpacken is dat je dagbesef je volledig in de steek laat. Een maandagmimddag kan net zo gezellig zijn als een zaterdagavond. Ben je moe, dan blijf je de hele woensdag in bed liggen. Je verzint ieder dag wel een reden om te drinken en een feestje te vieren. Uiteten is lekker en eigenlijk een kwestie van luiheid dit weten we allemaal. Maar kroegeigenaren in Australie vinden de backpackers een interessante doelgroep. Zo is er iedere avond van de week wel een special, onbeperkt chilli eten op dinsdag, zondag spare ribs en vrijdag een snitzel + biertje voor 8 dollar. Jullie begrijpen dat de Gijs-Dave keuken hierdoor de afgelopen 2 weken weinig is gebruikt.
Zoals wel vaker drijf ik weer wat af van het onderwerp. Ik hoor jullie denken zitten er geen minpunten aan dat backpacken in Australie. Als ik dit punt met Gijs bespreek kunnen we er eigenlijk maar twee bedenken. Inmiddels begint het groeiende welvaartsbuikje serieuze vormen aan te nemen. Een ander punt is de slinkende bankrekening. Gelukkig zijn er voor deze twee punten een hoop oplossingen te bedenken, hiervoor later meer. Dat afkicken van backpacken zal een stuk lastiger worden ben ik bang.. Nu terug naar de realiteit, de afgelopen weken hebben we een heleboel kilometers afgelegd en waarschijnlijk nog meer meegemaakt.

Ik begin waar ik met mijn vorige verhaal ben geeindigd. De zeiltrip richting de Whitsunday's. Deze zeiltrip op de Pride of Arlie was leuk, mooi en gezellig. Wat het verhaal nog mooi maakt is waarom we voor de Pride of Arlie hebben gekozen. Je moet je voorstellen dat er dagelijks tientallen boten uitvaren, allemaal met eigen specialiteiten en voorkeuren. Ik spoel terug naar mijn tijd in Sydney, ik reisde toen nog met Sander. In Australie is het uitdelen van prijzen hot onder backpackers. travelagents zien het als ideale reclame. De prijs wordt weggeven aan 1 persoon. Alle vriendjes en vriendinnetjes die vervolgens mee willen met deze trip betalen het normale tarief. Maar ik stond dus in de kroeg, toen de dj ineens riep 'wie mij als eerst 2 drankjes brengt krijgt 2 gratis nachten in Melbourne'. Aangezien Sander net met 2 drankjes aan kwam lopen was het voor mij een eenvoudige klus de drankjes door te geven aan de dj. Inmiddels hingen we al ruim een week in dit cafe rond en hadden we de nodige verzoeknummertjes aangevraagd. Hierdoor werd ik herkend door de dj die op zijn beurt de vouchers omwisselden. Ik kreeg geen 2 nachten in Melbourne maar een all inclusive zeiltocht langs de Whitsunday's ter waarde van 350 dollar.
De zeiltocht zelf was niet heel speciaal, dit kwam mede door de regen die maar bleef vallen. De groep was gezellig en 's nachts sliepen we op een resort waar de planken er goed uit werden getrokken. We zijn weer een flink aantal alcohol spelletjes rijker. Overdag gesnorkeld en natuurlijk wat foto's gemaakt van Whithaven beach. Al met ale een mooie tocht, al moet ik mensen adviseren dat de Pride of Arlie een partyboot is. Dit werd zelfs voor mij soms iets te veel, de Ieren en Engelsen zijn oneerlijke tegenstanders.

In Arlie Beach hebben we de bus gepakt richting Townsville. Hier hebben we een rustdag ingelast en boodschappen gedaan voor onze trip naar Magnatic Island. Magnatic Island staat bekend om zijn prachtige stranden en uitdagende looptochten. " Even een kritische noot tussendoor, ik stond zojuist op het punt mijn verhaal te plaatsen knalt de website van waarbenjij eruit, hele verhaal weg. Stond echt op het punt het beeldscherm door het internetcafe te gooien, kut internet". Ondanks dat Magnatic Island een prachtig eiland is en het bezoeken elke euro waard is was dit niet de enige reden waarom we op de ferry zijn gestapt. Op vrijdagavond vond er namelijk een full moon party plaats. De meeste van jullie kennen de wereldberoemde full moon parties wel op Koh Phangan in Thailand. Deze Australische versie is niet te vergelijken met de Thaise versie maar is zeker het bezoeken waard. Verwacht niet te veel van de muziek, dit is overigens iets waar ze in Australie ver mee achter lopen. Maar het was absoluut een geslaagde avond inclusief vuurshow, thaibuckets en een heleboel vrouwelijk schoon.
Naast de full moon party op Magnatic Island hebben we twee zware tochten gelopen, die voor ons beide een hoogtepunt in Australie waren. Prachtige uitzichten werden afgewisseld met unieke dieren. Het weer wat we hadden en het hostel waar we verbleven waren subliem. Ik weet zeker dat Magnatic Island het mooiste eiland is waar ik ooit ben geweest, op Fraser Island na dan.

Onze volgende stop was Mission Beach. Deze kustplaats staat door heel Australie bekend als de skidive plek nummer 1. In de bus naar Mission Beach zat ik me al geestelijk voor te bereiden op deze adrealine stoot. Nu ruim een week later ben ik nog steeds niet uit een vliegtuig gesprongen. Dit komt mede door het onstabiele weer wat we hebben gehad. Verder leerde ik mensen kennen die adviseerde in Nieuw Zeeland te springen. Daar is het uitzicht beter, je springt hoger en de prijs is een stuk lager. Mijn parachutesprong heb ik dus lekker verplaatst naar Nieuw Zeeland.
Verder is er in Mission Beach niet heel veel te doen. We hebben een tocht door het regenwoud gelopen opzoek naar casseberries. Deze grote vogel lijkt veel op een struisvogel en het schijnt vrij uniek te zijn om deze beesten in het wild te zien. Dave en dieren gaat natuurlijk niet samen! Jullie raden het al, geen cassebarries voor Dave en Gijs.
Wel hebben we ons Australisch culinair hoogtepunt bereikt in Mission Beach. In een echt backpackerscafe waar een zwetende, dikke vent achter de grill stond hebben we de beste steak ooit gegeten. Gijs en ik zijn beide erkend vleeseters maar deze lap vlees was uniek. Laten wer het erop houden dat Arie Klaver en Jacco van Zoonen hier nog een puntje aan kunnen zuigen.

En nu zit ik alweer ruim een week in Cairns. het heeft me bijna 3 maanden gekost om van Sydney naar Cairns te reizen. Ik ben dan ook overal gestopt waar je kan stoppen. Maar Cairns komt absoluut op 1 binnen in mijn persoonlijk top 3. Geweldige tours, aangenaam uitgaansleven, ondanks het regenseizoen heerlijk weer en een lagoon om aan te chillen.
De afgelopen week in Cairns is er te veel gebeurd. Het begon allemaal met onze duik en snorkeltocht in het Great Barrier Reef. Gijs heeft de hele dag gesnorkeld en ik heb eindelijk weer is gedoken. Ik wilde heel graag mijn padi open water in Cairns halen. Maar na verschillende mensen gesproken te hebben schijnt dit een stuk voordeliger te zijn in Thailand. Dus ook dit puntje op mijn verlanglijstje heb ik verplaatst. Maar de duik die ik maakte zegt genoeg over mijn verblijf in Australie. Ik heb gedoken in de Carrabian en Griekenland maar deze duik was absoluut nummer 1. Eindelijk geen oorpijn, het water was net een spiegel, strak blauwe lucht, prive-instructriece en een heleboel prachtige dingen gezien. Gespeeld mt koraal op m'n hoofd, met Nemo gezwommen, grote vissen en krabben, al met al een top duik. Toen ik na deze duik volkomen gelukkig mijn snorkel opzetten voor een laatste sessie kwam er heel rustig een schildpad voorbij zwemmen. Ik denk dat ik niet veel betere dagen heb gehad in Australie.
Na een dag rust stond de volgende tour op de planning. Samen met 12 meiden zijn we de hele dag door de Tablelands van Australie gecruisd. Zwemmen bij watervallen, van rotsen afglijden, op zoek naar grote spinnen en een heleboel meer. Iedereen kent de tv reclame van de mooie vrouw bij de Milla Milla Falls wel, verwissel de mooie vrouw met mij en je hebt ook een ideaal plaatje! ;)

Gister hebben Gijs en ik onze laatste tour samen gemaakt. Deze dagtrip naar Cape Tribulation was ook weer geslaagd. Cape Tribulation staat bekend om het feit dat het regenwoud samenkomt met het Great Barrier Reef. We hadden een echte aboriginal guide die veel wist te vertellen over dit gebied. Het hoogtepunt van deze dag was de krokodillen tour over de Daintree River. Geloof het niet maar deze keer hadden we geluk. Ik heb gister gewoon krokodillen in het wild gezien. In de dierentuin zitten ze in een grote kooi, maar het feit dat deze beesten gewoon in de rivier zwemmen is wel even wennen.

Graag sluiten Gijs en ik af met onze persoonlijk top 10. Sommigen van jullie denken waar slaat dit op. Maar jullie begrijpen allemaal dat er genoeg dingen gebeurd die niet worden behandeld op deze blog. Daarom voor jullie een tipje van de sluier door middel van onze persoonlijk top 10.

10. Buikglijden op South Molle Island, Whitsunday's.
9. Gijs kotst de auto onder op Fraser Island.
8. In Agnes Water worden we herkend door twee meiden. Ze hadden ons gezien op het strand in Noosa. De bevestiging dat het wel meevalt met onze welvaartsbuikjes.
7. Gijs z'n korstlip. Jullie mogen raden hoe hij deze heeft opgelopen?
6. Dave wordt verkracht op de dansvloer in Mama Africa in Airlie Beach.
5. Altijd nat moment. Dave en Gijs hebben in Arlie Beach een discussie over 'vrouwen' en gingen er vanuit dat er geen Nederlanders in de buurt waren.
4. Gewoon omdat het kan. 6x uiteten gaan bij dezelfde tent in Cairns. Niet omdat het eten lekker is maar omdat de serveerster knap is.
3. Peter Lodder.
2. De dikke wijven zouden zeggen 'Dit zijn de punten'.
1. Twee nette lieve Nederlandse meisjes op Rainbow beach zeggen ons gedag 'liggen jullie ook lekker op het strand jongens'. Dave antwoord 'het is GODVERDOMME lekker weer hea'.

Tot zover onze top 10. Morgen staat het afscheid met Gijs te wachten. Samen een geweldige maand gehad. Je begint als twee vreemden maar we zijn nu gewoon goeie vrienden. Eindloze discussies over voetbal en vrouwen. Samen kunnen genieten van een mooie looptocht maar ook van een biertje. Absoluut een top tijd maar we hebben allebij weer andere plannen. Gijs reist verder met zijn vriendin en familie en ik ga een poging doen om af te kicken van dat backpacken..

De komende weken ben ik weer onbereikbaar. Geen Ma Ma Creek dit keer maar Mount Suprise. Als het goed is ben ik vanaf morgen druk bezig op de boerderij. Rocky Spring Station neemt ruim 20.000 ha in beslag. Dave tussen 4.000 koeien, ik ben benieuwd wat dit avontuur me weer gaat brengen.

Verder had ik beloofd om in dit verhaal wat meer te vertellen over mijn plannen in januari. Maar elke keer als ik plannen maak wijzigen deze weer. Voorlopig staat enkel vast dat ik op 21 december in de trein stap richitng Bundaberg. Na 24 uur! in de trein wordt ik opgehaald door Petronella en Rodney. Met hen vier ik de feestdagen. Verder vlieg ik 17 januari naar Nieuw Zeeland waar ik enige tijd voor Triflor aan de gang mag. Op deze manier hoop ik de 2 minpuntjes van het backpacken tegen te gaan. Na een paar maanden Nieuw Zeeland kom ik terug voor Perth - Broome - Darwin - Alice Springs - Adalaide - Melbourne.

Ik hoop dat jullie allemaal een leuke sinterklaasavond hebben gehad? Verder hebben jullie vast alweer geschaatst en met sneeuwballen gegooid. Vreemd idee hoor ik smeer mezelf maar weer is in en ga lekker de rest van de middag in de zon leggen.

Denk aan jullie.

Dave

ps. Sorry voor dit lange bericht. Maar de afgelopen twee weken waren aardig intens.