'Amsterdam' tapt biertjes in The Outback

Lieve allemaal,

Nu ik bijna 10 maanden onderweg ben begin ik me toch echt langzamerhand af te vragen of mijn 23ste levensjaar, een geluksjaar was. Overal waar ik kwam was het gezellig, vele spannende gebeurtenissen en unieke ervaringen. Mijn nieuwste avontuur sluit hier naadloos op aan. Op dit moment begeef ik mij in West-Australie, in Merredin om precies te zijn. Een dorpje 3 uur ten Westen van Perth. Hier sta ik achter de bar in de locale pub. Straks meer over mijn eerste Australische Outback ervaring.
Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle felicitaties, de smsjes, waarbenjij.nu berichten en facebook messages stroomden binnen op 25 juni. Het was wat vreemd om mijn verjaardag hier alleen in Australie te vieren. Maar zoals jullie hebben kunnen lezen de afgelopen maanden, maak ik genoeg mee en tref ik het vrij aardig met de mensen die ik ontmoet. Het zal jullie daarom vast niet verbazen, als ik zeg dat mijn 24ste verjaardag mij lang zal bij blijven. Uiteindelijk ben ik de betreffende avond door de politie naar huis gestuurd, gelukkig kwam ik eraf met een officiele waarschuwing voor openbaar dronkenschap.
Maar laat ik beginnen bij het begin. Mijn extra hotelovernachtingen in Auckland met Anna en een aantal gezellige dagen in Perth.

Ik weet nog goed dat mijn moeder en Jos een aantal jaar geleden vastzaten in Portugal. Een vulkaan in IJsland was plotseling wereldnieuws, maar verstoorde tevens het hele luchtruim boven Europa. Vervang in bovenstaande zin IJsland voor Chili en het luchtruim boven Europa voor het luchtruim boven Australie en Nieuw Zeeland. Aangezien ik geen haast had en Quantas alle extra kosten op zich nam, wie ben ik om te klagen. Ik kreeg een hotelkamer in Auckland aangeboden, ontbijt, lunch en diner waren inbegrepen. Jullie begrijpen dat ik deze extra twee nachten wel kon waarderen. Anna was zo aardig om mij gezelschap te houden, ik zeg helemaal goud.
Na twee extra nachten samen was het dan toch echt tijd om afscheid te nemen. Vreemd dat je in 10 dagen zoveel gevoelens voor iemand kan opbouwen, ach wie weet Nieuw Zeeland is tenslotte maar ruim 24 uur vliegen. Maar het werd tijd voor een nieuw avontuur, hoe geweldig Nieuwe Zeeland ook is, ik kan toch ook wel weer uitkijken naar de Outback van West-Australie.

Mijn vluchten verliepen prima, de eerste vlucht van Auckland naar Brisbane werd ik zelfs in business class geplaatst. Genoeg beenruimte en onder het genot van een glaasje champagne vlogen de uurtjes voorbij. Onder het motto; ‘ je kunt niet altijd 6 gooien’, verliep mijn 2de vlucht minder voorspoedig. Gelukkig was het niet te vergelijken met de treinreis aan de Oostkust ruim 6 maanden geleden. De 16 uur die ik toen heb doorgebracht naast een stinkend en snurkend monster kunnen moielijk worden overtroffen. De vlucht richting Perth hoop ik echter zo snel mogelijk te vergeten. Links van me zat een zakenmannetje die iets te populair deed, ik vraag met nog steeds af wat hij naast mij in ‘sardientjes class’ deed. Rechts van me zat een alcoholist, ik heb zelden iemand in zo’n kort tijdsbestek zoveel drank naar binnen zien gieten. En met als klap op de vuurpijl zat er een klein kind achter me, dat de volledige 6 uur in mijn rug heb zitten schoppen. Verder had de vader van deze koter duidelijk darmproblemen, laat ik het erop houden dat de geur er niet klantvriendelijker op werd. Jullie begrijpen wel dat ik na deze lange reis enkel nog maar kon verlangen naar een bed. Maar zoals wel vaker is plannen en vroeg naar bed gaan niet aan mij besteed…
In de bus naar het centrum raakte ik aan de praat met een Schot die zijn reis net was begonnen. Hij stond te poppelen om het nachtleven van Perth te verkennen. Ik vond het lullig om hem alleen op pad te sturen, dus ik dacht nog 1 biertje kan vast geen kwaad. Wat volgde was een wilde nacht in het ‘Kings Cross’ van Perth. Samen met de Schot, die een ex marienier bleek te zijn, en een gekke Canadees heb ik me weer goed vermaakt. De avond werd afgesloten in een club met professionele danseressen. Daar zat ik dan om 4 uur ’s nachts, ik zou de stad ingaan voor 1 biertje en nu zat ik voor het eerst van mijn leven in een stripclub. Met een stappeltje stripdollars voor me wist ik niet wat me overkwam!!

De dagen die volgde in Perth waren ouderwets gezellig. In Australie maakt het niet uit waar je verblijft, in elk hostel is wel wat te beleven. Iedere avond begint hetzelfde, je wilt een avondje rustig aan doen. Maar er is altijd wel iemand in voor een feestje en aangezien ik veel te bang ben om iets te missen was iedere avond in Perth een groot feest. Overdag shoppen, relaxen in de zon of voetballen met een aantal Engelsen. De dagen vlogen voorbij. Na een laatste avond met Karl, een jongen waar ik en Sander aan de Oostkust in Surfers Paradise een aantal mooie avonden mee hebben gehad, werd het voor tijd om knopen door te hakken. Jullie moeten mij geloven als ik zeg dat Perth een geweldige stad is, maar als ik al die backpackers zo schraal zie leven in een hostel, concludeer ik alleen maar dat dit leventje niets voor mij is. Ik ben niet voor niets naar West-Australie gekomen. Ik wil maar al te graag iets van het leven op het platteland zien en meemaken.
Mijn eerste doelstelling was nogmaals een aantal weken doorbrengen op een cattle station ergens in niemandsland. De stations liggen hier in het Westen iets meer afgelegen, maar stiekem zag ik mezelf al zitten op een paard met een echte cowboy hoed op. De meeste van jullie zullen wel denken, Dave en een paard? Laat ik het zo zeggen, ik doe alles voor de ‘experience’ en wellicht kan ik zo het hardlopen weer proberen op te pakken. Maar na een aantal telefoontjes kon ik het hele idee van Wwooffen in West-Australie op mijn buik schrijven. Een verblijf op de boerderij is razend populiar en alle stations die ik aansprak waren reeds voorzien van goedkope backpacker arbeid.

Uit het niets besloot ik het roer om te gooien. Het meerendeel van de backpackers in het Westen komt hier eerst om een aantal maanden te werken. Van verschillende mensen in mijn hostel had ik reeds vernomen dat het zoeken naar een baan vaak een week of 2 in beslag neemt. Om alle cafe’s in Perth af te gaan opzoek naar een baan, zag ik ook niet helemaal zitten. Dus ik bij een klein bedrijfje naar binnen die gespecialiseerd waren in werk voor backpackers in the outback. De eerste vraag die de beste mevrouw achter de balie stelde, was meteen een goede. ‘Dave waar ben je goed in’? Ik ben eerlijk en oprecht en gaf eerlijk toe dat ik eigenlijk twee linker handen heb als het aankomt op physiek werk! Deze geweldige zin bombardeerde mij direct tot een populair jongen en ik had de lachers ineens op mijn hand. Men zegt wel vaker; ‘een brutaal mens heeft de halve wereld’. Binnen twee uur hadden de dames mij goedbetaald barwerk gevonden voor een week of 6.

En zo gebeurde het dat ik de volgende dag om half 11 werd opgehaald van het treinstaion in Merredin door Margaret. Zij is de eigenaresse van de Northside Tavern. In de volksmond wordt de lokale pub ook wel de Tav genoemd. Iedereen heeft hier in Merredin trouwens net als bij ons in Niedorp een bijnaam. Ik werd spontaan omgetoverd tot ‘Amsterdam’. En zo gebeurde het dat Amsterdam zijn eerste biertje tapte om een minuut over 11, 30 minuten nadat ik vers van de trein was aangekomen in Merredin. Nu ruim 3 weken later ben ik een waar lid van de plaatselijke bevolking. Ik ben lid van de plaatselijke bibliotheek en videotheek. Tevens speel ik iedere dinsdagavond een aantal potjes darts met de plaatselijke vereniging.
Maar laat ik eerst wat meer vertellen over de Tav en natuurlijk mijn werkzaamheden. De Tav is een pub /restaurant en is 7 dagen per week geopend. Tevens kan er op paarden en honden worden gewed, zo gebeurd het dat er iedere ochtend veel oude mannetjes aan mijn bar zitten en samen neem ik met hen de populaire races van de dag door. Verder beschikken we over een drive-in bottle shop en natuurlijk kunnen een pooltafel en jukebox in een outback pub niet ontbreken. In Merredin weet je het nooit, op zaterdagavond kan je zomaar om 20 uur sluiten, terwijl op dinsdagmiddag de planken er plotseling uit worden getrokken. Soms zie je de hele dag niemand, terwijl de volgende dag de bar vanaf 11 uur ’s ochtends vol zit. Maar ga er dan gerust vanuit dat 6 uur later hetzelfde koppel nog steeds aan de bar zit. En ik weet zeker (inmiddels uit eigen ervaring) dat de gemiddelde alcoholist in Niedorp een puntje kan zuigen aan het tempo wat de normale Tav bezoeker er op nalaat.

Laten we het erop houden dat ik het prima naar mijn zin heb in Merredin. Het dagen achter elkaar niet drinken en dagelijks rondje hardlopen willen misschien nog niet helemaal lukken maar de dingen die ik hier meemaak zijn absoluut uniek. Op vrijdag en zaterdagavond ga ik standaard met mijn enige mannelijke collega George (lees; 58 jaar, kaal, sik en een allemachtige barre man) naar de Commercial. Dit is de andere pub in Merredin waar in het weekend genoeg valt te beleven. Verder heb ik mijn eigen kamer, met gevulde koekast, tv en iedere avond een live uitzending van de Tour de France. Ik loop zo nu en dan een rondje hard en er staan een aantal leuke uitjes op de planning. Nu ben ik dol op weekendjes weg, dus ik kan niet wachten op het mannelijke bedrijfsuitje van de Tav naar Kalgoorlie. Dit schijnt het Las Vegas van Australie te zijn waar de pubs 24 uur per dag open zijn. Samen met George zal dit vast een mooi feestje worden. Ook hoop ik nog een kijkje te nemen bij een schapen scheerteam op een neerbij gelegen station, zij bevinden zich midden in het scheer seizoen en dit schijnt een plaatselijke happening te zijn. Wellicht staat er ook nog een vistrip richting het Zuiden van WA gepland, maar dit staat nog in de plan fase.

Zoals jullie kunnen lezen tref ik het ook hier weer vrij aardig met de mensen die ik leer kennen. Wellicht in een volgend verhaal meer over de vast klanten in de pub, absoluut een top 10 waard.
Ik heb nog ruim 2 maanden op mijn Australische visa en dan moet ik toch echt het land verlaten. Zoals het er nu uitziet tap ik nog 2 a 3 weken biertjes in Merredin. Dan ben ik lichamelijk weer helemaal opgeladen voor een nieuwe avontuur. Hopelijk een roadtrip alla Eurotrip of Roadtrip richting Darwin. Verder natuurlijk een bezoekje aan Uluru, Eyers Rock en een aantal dagen in Melbourne alvorens ik 13 september naar Bangkok vlieg! Ik sluit mijn trip af met 3 maanden Zuid-Oost Azie, zo ben ik als het goed is voor de feestdagen weer thuis. In Thailand, Laos, Cambodia en misschien zelfs Vietnam zal vast ook genoeg te doen zijn.

Voor nu was dit hem weer. In Europa is het nu hartje zomer, geniet van de zon. Voor degene die op vakantie gaan, alvast een fijne vakantie.Verder nogmaals succes aan alle deelnemers aan de Tour de Kans, wellicht kunnen we dit doorzetten naar Coach van het Jaar? Tenslotte ben ik erg benieuwd naar een verslag van de triatlon... Ik hoor het wel!

Geniet! Denk aan jullie.

Kauf