No Worries!

Lieve Hollanders,

Het maakt de gemiddelde Australier helemaal niets uit. Niet voor niets zijn 'No Worries' de twee woorden die je hier overal om je heen hoort. Of de weersverwachtingen voor de komende weken nu slecht of goed zijn? Hier praat men niet in millimeters neerslag maar centimeters. In Oost-Australie hebben we zoizo te maken met het natste seizoen in 20 jaar. Hoor die toeristen maar klagen. De Australiers kunnen hun geluk niet op. De toenemende berichten in de media over tsunamies langs de Oostkust worden voor lief genomen.
Nieuwe regels en wetgeving, men past zich geruisloos aan. Zojuist is bekend gemaakt dat de tax op sigaretten weer omhoog gaat. Gemiddeld betaalt men toch al 16 dollar per pakje, die paar dollar extra kan er ook wel bij. De Australische staatskas wordt zoizo flink gevuld door de normale burger. Snelheidsovertredingen beginnen bij 250 dollar, ga er gerust vanuit dat je cash moet betalen. Poept je hond op het verkeerde grasveldje, reken op 1500 dollar boete. De topper van de week is echter voor de lokale barman. Schenkt hij drank aan jongeren onder de 18, krijgen de jongeren hier slechts een waarschuwing, de barman komt er iets minder makkelijk vanaf, de bar wordt gesloten en de boetes beginnen bij 18.000 dollar.
Verder zijn wij Nederlanders al gepikeerd als wij 's avonds de afsluitdijk over moeten met de auto, resultaat een viese auto vol met muggen. De Australier heeft een iets andere vrees, de kangeroo. Dit beestje laat geen kleine afdruk achter. De Aussies rijden niet voor niets in grote 4x4 jeeps. Maar wanneer er een kangeroo onverwachts de weg op springt is het resultaat bijna altijd, auto total los.

Dus lieve Nederlanders, Nederland is zo slecht nog niet. Ga even lekker achter over zitten, schenk nog wat te drinken in. Denk even niet aan de wind en regen buiten en probeer het zelf ook eens, 'No Worries'. Klinkt goed he?

Maar nu eerst wat meer over de afgelopen weken waarin weer te veel is gebeurd. Mijn nieuwe avontuur begon in Brisbane. De stad die de Gold Coast en Sunshine Coast van elkaar scheid. Samen met Gijs op zoek naar een hostel. Daar zittend tussen de grote gebouwen en chaotische mensen, genietend van een welverdiend biertje kwamen we al snel overeen dat we hier zo snel mogelijk weg wilden. Gijs zat nog in de party mood van Surfers en Byron Bay. Ik zat met mijn hoofd nog in Ma Ma Creek. Samen geproost op een mooie reis/vakantie en de bus geboekt richting Noosa. 'S avonds in het bijzijn van Sander onder het genot van de nodige sterke verhalen al met al een leuke avond gehad.

In Noosa hebben Gijs en ik het sportieve met het aangename gecombineerd. Zo zijn we een dag naar de Australien Zoo geweest. Deze feel-good dierentuin staat volledig in het teken van Steve Irwin. Steve is 4 jaar geleden overleden, maar wanneer je in de dierentuin loopt heb je het gevoel dat hij ieder moment om de hoek kan komen. Samen met Skippie op de foto, krokodillen kijken en eindelijk kennis gemaakt met enkele Australische slangen. Na het bezoek aan de dierentuin wist ik het helemaal zeker, dieren zijn geweldig om naar te kijken, maar ik heb ze liever beweegloos en gefilleerd op een bord voor mij.
Verder hebben we in Noosa een wandeling gemaakt in het National Park en de nodige uurtjes doorgebracht op het strand. Ook hebben we het koken weer proberen op te pakken. Ik moet toegeven de Gijs-Dave keuken is niet afwisselend maar wel erg lekker. Pasta, aardappels, diepvriesgroente met chillisaus en veel vlees. Geen backpackers maaltijden maar het is erg lekker en het maakt ons ook nog is populair in de keuken. In Noosa hebben we ons ook voortgenomen om de strijd tegen het welvaartsbuikje aan te gaan. Hardlopen klonk ons allebij goed in de oren, ik moet echter toegeven dat de teller nog steeds op 0 staat. Ik heb nog steeds niet de juiste schoenen gevonden, is een slap excuus maar het werkt wel. Als goedkoop en orgineel alternatief hebben wij gezamenlijk gekozen voor tafeltennis. Deze sport is razend populair in backpackland. Dus we werken niet alleen aan onze bierbuik maar ook nog eens aan ons imago. Na een avondje stappen in Noosa was het alweer tijd om door te gaan naar onze volgende bestemming, Rainbow Beach. In Rainbow Beach hebben wij de trip geboekt naar Fraser Island.

Een grote 4x4 jeep, campingspullen, eten, genoeg alcohol, een i-pod vol 80's muziek en 8 gestoorde mensen. Meer heb je niet nodig om 3 dagen en 2 nachten door te brengen op Fraser Island. Het grootste zandeiland ter wereld staat bekend om zijn kristel blauwe water, wit zand en dingo's en het is de ideale plek om je auto is flink vies te maken. Daar zittend achter het stuur, zonnenbril op, Bloomingdale uit de speakers, rijdend over het strand met de ondergaande zon achter je, voelde ik me net een kleine jongen. In een kolone van 4 auto's vol met gezellige mensen hebben we het hele eiland verkend. Lake McKenzie, Champagne Pools, scheepswrak en Indian Head. Het ene plekje is nog mooier als de ander. 'S avonds werd er een kamp opgebouwd, er werd gekookt en er werden veel spelletjes gespeeld. Omdat er gedurende de dag drankje worden geconsumeerd haakte de eerste al vroeg af. Ik weet zeker dat Gijs spijt had toen hij mij en onze Duitse vriend Daniel uitdaagde voor een potje mexen. De meeste van jullie weten als geen ander dat ik koning kater ben. Gijs overtrof weliswaar al mijn verwachtingen, mensen uit Zuid-Holland kunnen ook drinken, maar wat had hij het slecht de volgende dag.
Verder was de Fraser Island trip absoluut het hoogtepunt van mijn Australie tijd tot nu toe. Het feit dat je met 6 vreemde mensen op nog geen 4m2 los kan gaan op Wham - Last Christmas terwijl buiten de zon schijnt en het ruim 30 graden is zegt genoeg denk ik.

Onze volgende bestemming was Agnes Water. Dit gedeelte van Australie wordt ook wel Town 1770 genoemd. De Lonely Planet leert ons dat kapitein Kook hier aan land is gegaan. Agnes Water is een rustig plaatsje waar wederom veel is gerelaxd. Spelen in golven en zandkastelen bouwen zijn twee nieuwe hobby's van ons. Via via kregen we te horen dat de Scooteroo toch een leuke dagbesteding is. De Scooteroo tocht is een scooter/motor tour langs de Austrlalische kust. Ik voelde me net een Hells Angel toen we plaats namen op onze look a like Harley's. Het was lastig om een helm te vinden in mijn maat, maar het resultaat mocht er wezen. Het lerenjack en mijn stoppelbaard maakt het plaatje helemaal af, ik was een echte motermuis. Kan niet wachten om mijn papiertje te halen en deel uit te maken van onze motorfamilie.
Wat absoluut ook nog een vermelding waard is in dit verhaal is het hostel waar we verbleven. Ik zit alweer ruim 2 maanden in Australie en heb hierdoor de nodige hosteld gezien. Je hebt grote en kleine hostels, schoone en smerige hostels, saaie hostels en hostels waar van alles te doen is. Op het oog leek dit een heel normaal hostel maar na 3 dagen Agnes Water dachten wij hier wel anders over.
Dit was het eerst hostel waar meer mensen 'werkten' dan dat er gasten verbleven. Aan de bar zaten geen backpackers maar locals. Wanneer de barman dorst had was de bar open tot 12 uur, je moest alleen niet raar opkijken als de volgende dag de bar helemaal niet open ging. De eigenaar was de meest chaotische man die ik ooit heb gezien, hij was een fan van onze Geert Wilders en had een hekel aan alle aboriginals en gebruikte een tuppenware bakje als kassa. In de bus richting Rockhampton kwamen we erachter dat wij redelijk waren beinvloed door deze chaotische man, want onze welbekende 'voetsel-tas' stond nog in het hostel. Tot zover de 3 dolle dagen in Agnes Water.

Over ons verblijf in Rockhampton kan ik kort zijn. Rockhamptong staat beter bekend als de 'Beef capital of Australie'. Toen we 's avonds uit eten gingen en beide blindelings de steak bestelden liep het water al door onze mond. De serveerster hielp ons al snel uit de droom door mee te delen dat de steak op was. Dit zegt alles over ons verblijf in Rockhampton. De stad waar werkelijk waar helemaal niets te beleven valt. Dus lieve mensen als jullie ooit van plan zijn om naar Australie te komen, sla Rockhampton gerust over.

Hoe saai het was in Rockhampton, hoe gezellig het is in Airlie Beach. Na 7 uur in een nachtbus te hebben gezeten zijn we hier 2 dagen geleden aangekomen. De afgelopen 2 nachten het uitgaansleven hier verkend en dat bevalt ons prima. Gister de hele avond zitten kaarten met een groep Ieren die we hadden ontmoet op Fraser Island. En nu lig ik aan het zwembad, een soort laguna waar iedereen overdag een beetje rondhangt. Het lijkt wel of de biertjes hier lekkerder smaken en ook het vrouwelijk schoon loopt hier in grote getallen rond. Arlie Beach absoluut een aanrader. Als klap op de vuurpijl vetrekt morgen onze zeilboot richting de Whitsundays. 3 dagen en 2 nachten zeilen langs deze bounty eilanden. 'S nachts slapen we op een resort waar ook van alles te doen is. Dit schijnt ook weer een hoogtepunt te zijn van de Oostkust, ik ben benieuwd.

Het reizen samen met Gijs bevalt uitstekend. Echter na Cairns scheiden onze wegen alweer. Gijs vliegt naar Melbourne om hierna samen met zijn ouders en vriendin door te vliegen richting Nieuw-Zeeland. Na een maand feesten wordt het voor mij ook weer tijd om me nuttig te maken voor een aantal weken. Het Wooffen is tenslotte de vorige keer goed bevallen. We zullen zien waar ik deze keer weer terecht kom. Zojuist kreeg ik ook een berichtje van familie hier in Australie. Ik ben uitgenodigd om samen met hen de feestdagen te vieren. Helemaal super natuurlijk. Het oorspronkelijke plan om samen met Rob oud en nieuw te vieren in Sydney bleek toch iets te kostbaar.
Na de feestdagen vlieg ik naar Melbourne voor de tennis en de Great Ocean Road. Na 2 weken Melbourne vlieg ik door naar Nieuw Zeeland voor een aantal maanden. Ook hier heb ik alweer wat leuke plannen maar hierover in een volgend verhaal meer. Eerst nog ruim 2 weken leuke dingen doen tot aan Cairns. Onder andere een skidive, full poon party op Magnatic Island, duiken en een trip naar Cape Tribulation staan op de planning.

Ik hoop dat jullie het winterweer een beetje overleven in Nederland? Ik wens jullie allemaal succes met de suprise en de rijm. Doe die oude gek maar de groeten van mij.

Ik denk aan jullie.

Dave

ps. De auteur is overigens niet aansprakelijk voor eventuele jaloerse gevoels en winter depressies die kunnen ontstaan na het lezen van dit bericht. ;)