Van tulpen peller tot assistent spoelkoning

Lieve allemaal,

Werken. Een begrip wat de afgelopen maanden niet in mijn woordenboek voorkwam. Maar na een ontspannende zomer in Turkije en diverse avonturen aan de Australische Oostkust moest ik er toch echt aan geloven. De advertentie inkomsten van het inmiddels welbekende studentenblaadje zijn grotendeels uitgegeven. En al wilden ik niet midden in een Nederlandse winter huiswaarts keren moesten er snel dollars worden verdiend. De tegenwoordig onstabiele euro heeft er toch al voor gezorgd dat mijn avonturen de afgelopen maanden pittig prijzig zijn uitgevallen. Maar ach je bent jong en je wilt wat. Of je bent wild en je jongt wat.

In mijn vorige verhaal hebben jullie kunnen lezen dat ik hard aan het werk was in de bollensector. Inmiddels zijn er weer een aantal weken gepasseerd waarin weer genoeg is meegemaakt. Afgelopen vrijdag is er een geslaagd bollen bier gevierd. Bollen bier wordt gevierd wanneer de bollen uit de grond en gepeld zijn, dit is tevens het einde van de rooiperiode. Voor mij het teken om weer een nieuw avontuur aan te gaan en voor de vele Nederlanders die hier voor Triflor NZ aan het werk zijn een teken om huiswaarts te keren. Over mijn nieuw plannen straks meer, ik kan alvast vertellen dat deze ‘nieuwe plannen’ mij doen glunderen. Het lijkt mij leuk om eerst wat meer te vertellen over de weken bij Triflor. De meeste van jullie hebben vast wel een keer bollen gepeld of tulpen gekopt in Nederland. Ik hoor jullie denken waarom dan een bedrijf starten aan de andere kant van de wereld waar precies hetzelfde gebeurd als in Nederland? Na 32 dagen (348 uur) gewerkt te hebben en van drie welverdiende vrije dagen genoten te hebben hoop ik een antwoord op deze vraag te kunnen geven. Natuurlijk hoop ik ook wat meer te vertellen over onze avonturen in de Postoffice en omgeving. Op het moment dat ik dit verhaal schrijf zit ik nog nagenietend achter de laptop van een weekendje Dunedin. Alleen al over dit nachtje uit kan ik een boek schrijven.

Maar laat ik beginnen met een korte toelichting over Triflor NZ. Vaktermen zal ik achter wegen laten, want na 5 weken lief en leed te hebben gedeeld met 4 jongens van de agrarische landbouwschool komen de verhalen over nieuwe tulpen soorten inmiddels ook bij mij de oren uit. Bollen rooien is een bekend begrip in de kop van Noord Holland, niet alleen hebben Ôos Joos hier een prachtig liedje over geschreven, mensen vanuit de hele wereld komen naar Nederland om deze simpele bloem te bekijken. Deze typische Nederlandse bloem is over de hele wereld bekend en de vraag naar een kwalitatief goed bosje tulpen blijft toenemen. Tulpen worden in Nederland op het land gepland en in de kassen gebroeid. Dit om klanten in onder andere Amerika, Rusland en China te voorzien van de juiste hoeveelheden en soorten. De vraag is de jaren echter zo toegenomen dat er gedurende het hele jaar tulpen worden geveild op de veiling in Aalsmeer. Een aantal jaar geleden is Triflor gestart met het planten en rooien van bollen in Nieuw Zeeland om aan deze toenemende vraag te voldoen. Vanzelfsprekend is het klimaat in Nieuw Zeeland tegenovergesteld aan dat van Nederland. Op deze manier kan Triflor een groot gedeelte van het jaar grote hoeveelheden tulpen afzetten op de Nederlandse veiling. De werkzaamheden zijn precies hetzelfde als in Nederland, alleen zitten de bollen hier in Nieuw Zeeland vanwege het koele klimaat langer in de grond. De bollen worden net als in Nederland gerooid, gespoeld, gedroogd, gepeld en geëxporteerd. Natuurlijk zijn er veel meer handelingen die hierbij komen kijken, maar aangezien mijn verhaal door vele tulpen kenners wordt gelezen houd ik het graag simpel. Ieder traject dat de bollen hier doorlopen wordt ondersteund door Nederlanders met jarenlange ervaring. De afgelopen weken heb ik bij ieder traject geassisteerd, maar ik was vooral actief bij de spoelerrij. Samen met Rob hebben we in regen en zonneschijn, weer en wind, hagel en onweer heel wat bollen gespoeld. Heel wat uren hebben wij samen doorgebracht en eerlijk is eerlijk, het is toch wel weer fijn om samen met één van je beste maten de laatste roddels door te nemen. In enkel het onderbroekje en zonnebril of volledig ingepakt, inclusief regenpak, handschoenen en muts tegen de ijskoude wind hier, hebben wij heel wat dagen doorgebracht op het plein.

Nu het rooiseizoen op zijn einde loopt worden de eerste voorbereidingen voor het export en plant seizoen alweer getroffen. Aangezien de afgelopen maand veruit het leukste avontuur was wat ik tot op heden heb meegemaakt, heb ik besloten om terug te komen voor de export periode. In een later verslag hoop ik ook hier wat meer over te kunnen vertellen. Maar zoals ik eerder al aangaf wordt het eerst tijd voor een heel ander avontuur. Samen met Niels stap ik aanstaande zaterdag in de bus richting Christchurch. Daar hopen we het meest lelijke busje te kopen en gezamenlijk gaan wij dan op zoek naar Anna en Eva uit Zweden. In een week of 5 hopen we een hoop kilometers te maken en zo het Noorder en Zuider eiland te verkennen. Niels en ik delen dezelfde hobby’s en zijn beide stront makkelijk. Niels komt uit Schagen en is een zoon van Houtenbos loonwerkers. Hij heeft de afgelopen 4 maanden gewerkt in Australië en heeft ook de legendarische weken in de Postoffice mogen meemaken. In April zal ik terugkeren naar Triflor en hopelijk ook de Postoffice om hier het export seizoen te draaien. Dus inmiddels is onze laatste werkweek ingegaan en zijn wij alweer bezig met de voorbereidingen voor onze zoektocht.

Ik gaf zojuist aan dat dit veruit het leukste avontuur is van mijn reisperiode. Natuurlijk is dit een gewaagde uitspraak. Duiken in het Great Barrier Reaf, een 4x4 safari op Fraser Island, een gratis all inclusive zeiltocht langs de Whit Sundays en een eigen quad en cattle dog op een 20.000 ha tellend cattle station zijn stuk voor stuk geweldige dingen om mee te maken. Maar wat ik de afgelopen weken allemaal heb meegemaakt gaat echt de pet te boven. Gelukkig zit ik aan ons motto ‘What happens on the island stays on the island’ gebonden, want regels zijn er om gebroken te worden. Vooraf hadden we gezamenlijk afgesproken dat we geen regels zullen invoeren. Na 4 weken kwamen zowel letterlijk als figuurlijk de bierflesjes tot het dak en liep het water zelfs van het dak. Na een urenlange schoonmaak en het wegbrengen van 3 kuub afval werd de Postoffice weer bewoont verklaard. De dagelijkse avondjes op de bank met een biertje en DJ Skilder zullen me lang bijblijven. Onze dagelijkse huisclown Sugar a.k.a Bertus balzak houd de gemoederen al weken bezig. Al beslis je na lang wikken en wegen om een keer vroeg naar bed te gaan maakt hij je rustig wakker door een stokbrood af te trekken bij je hoofd. Meerder malen denk je dat het niveau niet verder kan zakken, maar na weer een kansloze opmerking van Sugar kan je deze gedachte ook weer los laten. Deze look a like van mini Zutt is absoluut een van de grappigste mensen die ik tot op heden heb mogen leren kennen.

Afgelopen weekend was qua uitgaan een absoluut hoogtepunt. Met op vrijdag een bollen bier dat ondanks een trage en wat late start pittig uit de hand liep en natuurlijk op zaterdag het uitje naar Dunedin. Verschillende avonden zijn wij reeds op stap geweest in Invercargill maar studentenstad Dunedin is een absolute aanrader. Helaas waren alle hotels volgeboekt en moest er dus ouderwets, de best worden gedaan. Al wilde je niet in de Riverside bus eindigen moest er toch echt een klusje worden geregeld. Zoals wel vaker is een breed netwerk hiervoor ideaal ;).

In overleg met de jongens hebben wij gezamenlijk besloten om onze gebeurtenissen in een ultieme top 10 te plaatsen. Het spreekt voor zich dat dit ook een top 100 zou kunnen zijn, dit betekend dat enkel de echte hoogtepunten zijn geplaatst.

10. Clown Niels haalt de Nieuw Zeelandse autoriteiten en tevens quote van de week, ‘Nieuw Zeelandse vrouwen slaan wel degelijk’.
9a. De dansbattle van Surfdude en de heer Verplancken. Duel onbeslist maar de absolute start van bollenbier 2011.
9b. Dave gaat na 7 maanden eindelijk weer is naar de kapper. De kapster vraagt of na het wasbeurtje ook de ongedierte bestrijding langs moet komen.
8. Was ze nu 24 of 54?
7. Patrick mag het Riverside rental busje op maandagochtend schoonmaken, ‘Avondje stappen in Invercargill geslaagd’.
6. Mark loopt al 2 weken met een gipsen arm rond, oorzaak ‘…….’.
5. Onze hobby direkte vertallingen, geïntroduceerd door Rene Schilder; ‘Dickdark’, ‘Cleanfather’, ‘What think you zelf dan’, ‘I’m coming Clair’, ‘Punch of a windmill’ en ‘Artshit’.
4. Het Riverside rental busje staat langs de weg met een in elkaar gelopen motor.
3. Na 3 weken 500 bierflesjes de Postoffice uitzetten, ‘Het waren zij of ons’.
2. Vijf mensen slapen in het Riverside rental busje, we waren echter met ze 8’en heen. Waar slapen de andere drie?
1. Op een dinerparty worden afgezet door de politie, ik citeer ‘zolang jullie je armen binnenboort houden van de achterbak mag je achterin zitten.

Zoals jullie kunnen lezen maar misschien niet allemaal begrijpen is er de afgelopen weken weer genoeg gebeurd. Ik ga afsluiten want morgen gaat het wekkertje weer om 6 uur. Nog een week en dan kan ik me weer gaan gedragen als een backpacker, toch ook weer iets om naar uit te kijken. Tot zover weer een nieuw verhaal van de Surfdude in Nieuw Zeeland die als luxe backpacker nog steeds geen noodles heeft gegeten.

Natuurlijk ben ik ook benieuwd naar de nieuwste roddels, de wintersport vakantie van de jongens en het bowling uitje van de familie Miltenburg, dus roddels en uitslagen meer dan welkom.

We houden contact.

Dikke kus,

Dave