Mensen in Australie

Het eerste wat me opviel toen ik door Sydney liep was de diversiteit aan eettentjes. Op iedere hoek van de straat vind je weer een nieuwe concurrent van Mc Donalds. Naast de vele mogelijkheden aan junk food is de Aziatische keuken ook meer dan aanwezig in de indrukwekkendste stad waar ik tot op heden ben geweest. Sydney is zo schoon, kauwgom, sigaretten of gewoon zwerf afval zal je niet aantreffen. Iedereen gooit zijn sigaret in de daarvoor bestemde afvalbakken, die overigens niet eens in vele getallen aanwezig zijn. Sander en ik passen ons bijna geruisloos aan, al hadden we hier wel wat hulp bij nodig. Na een avondje stappen in de stad hadden we een lange wandeling voor de boeg richting ons hostel. Hierin worden altijd de hoogtepunten van de avond besproken onder het genot van de nodige sigaretjes. Dit omdat roken in cafe's en clubs absoluut verboden is in Sydney. Ik denk dat het tegen half 5 was toen Sander besloot zijn lege pakje op een parkeerautomaat neer te leggen, niet eens op de grond ofzo. De afgelopen 5 minuten waren we hooguit 3 auto's tegen gekomen dus eigenlijk kon er niets misgaan. Maar uit het niets was daar ineens een politiewagen met grootlicht en 2 boze agenten. Wij werden nodig toch dringend verzocht het lege pakje op te rapen en in de daarvoor bestemde bak te gooien. Of we konden het laten leggen, maar dan kwam er wel een boete bijkijken van 250 dollar. Tot zover les 1 Sociale Hygiene in Sydney. Sindsdien begrijpen wij prima waarom Sydney zo schoon is.

Maar ik was begonnen over de hoeveelheid eetmogelijkheden in Sydney. Wat je hierbij verwacht is natuurlijk veel dikke mensen. Ook hierbij werd ik flink verrast. Iedereen in Sydney is dun en ziet er getraind uit, de stad lijkt wel 1 groot Vondelpark. Want waar je ook kijkt overal zie je mensen hardlopen. Ook heb je buiten in het midden van de stad de mogelijkheid tot gratis fitness. Er staan gewoon een aantal toestellen waar iedereen dankbaar gebruik van maakt.
Verder ben ik er nog niet helemaal achter of de Australische leefstijl nu achter of juist voor loopt op de Europese manier van leven. Voor een pakje sigaretten betaal je al gauw 17 dollar, een kratje bier minimaal 40 dollar. Jongens die rond lopen in wortelbroeken en meisjes die de spijkerbroek nog moeten uitvinden. Daar in tegen lopen de dames hier altijd in jurkjes, ook als het hard waait en erg koud is. Verder heeft werkelijk waar iedereen een tattoo, piercing en gaan jongens zelden naar de kapper. Deze laatste punten kan je zeker toepassen op de gemiddelde backpacker. Hier in Sydney is de gemiddelde backpacker wat ouder, heeft al veel gezien en meegemaakt. Er valt dus altijd genoeg te praten en te laten zien. Elke dag was er wel weer iemand die een tattoo had laten zetten. Dus hier zit ik dan met een zo juist gezette kangeroo op m'n rechter arm en een nieuwe piercing in m'n linker wenkbrauw. Verder heb ik me al twee weken niet geschoren, ik begin er dus al helemaal bij te passen.

Dit bovenste is natuurlijk een grapje. Niks voor mij, dat weten jullie allemaal als geen ander. Zonder gekheid zal ik nu het eea vertellen over de laatste dagen waarin weer te veel is gebeurd.

Het klikt nog steeds tussen Sander en mij. We vullen elkaar goed aan. Zo kunnen we beide onwijs genieten van natuur, dieren, gebouwen en alle mooie uitzichten die Australie tot op heden heeft geboden. We houden allebij van een biertje en raken niet uitgepraat over het feit of we later willen trouwen met een donker- of blondharige vrouw. Vooralsnog gaat mijn voorkeur uit naar blond en neigt Sander meer naar de Aziatische vrouw. Maar ook dit kan per minuut veranderen. “Wij zijn niet zo moeilijk” is ons motto dan ook.
Inmiddels zijn wij in Port Macquire, een klein plaatsje zo'n 450 kilometer boven Sydney. Het bevalt ons hier meer dan uitstekend in een gezellig hostel genaamd Ozzie Pozzie. In mijn vorige verslag had ik het er al over, de buspas. De komende weken/maanden zijn wij dus afhankelijk van de bus. Een ideaal en vooral erg populair vervoersmiddel in Australie. Inmiddels beschikken wij al een aantal dagen over een Greyhound 6 maanden pas. Wij hebben dus de komende maanden de mogelijkheid om van Sydney naar Cairns te reizen. Het mooiste van deze pas is dat je zo vaak als je wilt en ook nog waar je wilt mag in en uitstappen. Ideaal voor ons aangezien overal wel wat te beleven valt.

De laatste dagen in Sydney is er vreselijk veel gestapt. Iedere avond zijn er weer een aantal tentjes die een speciale avond organiseren voor al de backpackers in de stad. Zo presteerde we het om op maandag op stap te gaan in de rode buurt van Sydney. Dinsdag was er een wett T-shirt competitie in de Gaff. Voor degene die ooit in Australie zijn geweest, geen onbekende denk ik zo. Woensdag is altijd de gezelligste avond in de pub onder ons hostel. We zouden deze avond echt rustig aan doen, maar ik krabde me toch wel achter me oren toen ik om 3 uur een nuchter moment had. Ik stond half naakt een potje pingpong te spelen in de kantine van het hostel. Wij zouden de volgende dag toch echt naar de Blue Mountains gaan, het werd dus echt tijd om naar bed te verhuizen.
Gelukkig waren de Blue Mountains meer dan indrukwekkend. We weten allemaal wel wanneer je een groepstour boekt, je geluk moet hebben met je gids. Nu komt het, wij hadden Steve! Steve hebben ze volgens mij hier ergens uit de Jungle geplukt, dit leverde de nodige grappige momenten op. Daarbij nam hij ons ook mee naar de niet toerischtische plekjes. Al met al een super dag gehad die 's avonds z'n tol bleek te eisen bij Sander, hij werd wat ziekjes. Gelukkig zijn er altijd wel mensen die in zijn voor een feestje. Daarom in het weekend mooi op stap geweest met een Italiaan die amper Engels sprak. Gelukkig spreken we allemaal de taal van het bierdrinken. De avond daarop flinke avonturen beleefd met een Engelsman. Helemaal geweldig weer al deze nationaliteiten bij elkaar.

Inmiddels is Sander weer bijgetrokken dus overdag nog mooie wandelingen gemaakt door Sydney. Bondi Beach bezocht, ook wel bekend van het programma Bondi Rescue uitgezonden op NET 5. Ook zijn we nog een keer van hostel veranderd wat ook prima beviel. Op zondag werd het tijd om voor het eerst afscheid te nemen van Sydney. Ik weet gelukkig zeker dat ik hier nog terug zal komen maar eerst de Oostkust. Onze eerste stop was Newcastle, de laatste stad die we aandoen voordat we kennis gaan maken met de echte Australische lifestyle. Hier zijn we bijgekomen van alle eerste indrukken en hebben flink gerelaxd, in alle zin van het woord. Uitslapen, boswandeling maken en een avondje kaarten met 2 Zweedse. Wie hoort ons klagen...

En nu bevinden we ons dus op het strand in Port Macquire. Ik heb zojuist voor het eerst kennis gemaakt met de Australische zee. Ook een hele belevenis op zich met al die regels hier op het strand, maar hierover in een later verhaal vast meer. Het begint koud te worden hier op het strand dus ik zet m'n helm op en zo stappen we op de vandaag gehuurde fietsen. Het wordt weer tijd voor een biertje en morgen is een drukke dag. Morgenochten ga ik walvissen en dolfijnen kijken, schijnt hier de hotspot te zijn en nu is het ook nog is de tijd van het jaar. Je kan maar geluk hebben. ;)

Ik zeg proost en denk aan jullie.

Dikke kus,

Dave